Zwykle staramy się wychować nasze dzieci tak, aby były grzeczne i posłuszne. Uczymy je dzielenia się z innymi i ustępowania rówieśnikom. Również wobec nas oczekujemy posłuszeństwa. Zapominany jednak o nauce asertywności.
Już od najmłodszych lat powinniśmy uczyć malucha nie tylko empatii i odpowiedzialności, ale również sztuki umiejętnego odmawiania. W przeciwnym wypadku nasze dziecko nie będzie potrafiło powiedzieć „nie”, gdy koledzy będą go namawiać na zapalenie papierosa, czy wypicie piwa. Z nieasertywnego dziecka, wyrośnie potem nieasertywny dorosły.
Jak więc nauczyć dziecko asertywności, a nie wychować je na małego egoistę? Przede wszystkim musimy zacząć od siebie. Dzieci są bardzo bacznymi orkiestratorami dorosłych i to z nich czerpią wzorce. Asertywni rodzice zwykle wychowują asertywne dziecko. Jeśli natomiast ty zgadzasz się na wszystko, choć wielokrotnie chciałabyś powiedzieć „nie”, ciężko ci będzie przekonać swoją pociechę, że można ze spokojnym sumieniem odmawiać ludziom, nie wzbudzając przy tym konfliktu.
Akceptuj uczucia dziecka. Zrozum, że może być ono złe, czy sfrustrowane, gdy kolega próbuje odebrać mu zabawkę. Uszanuj jego uczucia i nie zmuszaj do zachowania wbrew sobie, tylko po to, by usłyszeć pochwałę „jak dobrze wychowane dziecko”. Egoizm jest naturalnym etapem w rozwoju dziecka i nie powinnaś się, go wstydzić.
Ćwicz z dzieckiem dzielenie i się i ucz wzajemności. Najlepiej zacznij od rzeczy, których dziecko ma dużo. Maluchowi łatwiej będzie poczęstować kolegę słodyczami, niż oddać swoją ulubioną zabawkę. Ucz również wzajemności. Mów dziecku, że jeśli ono będzie się dzieliło z innymi to i koledzy, będą chętniej pożyczać swoje zabawki. Nie rozwiązuj wszystkich problemów za dziecko. Maluchy czasami doskonale same sobie umieją radzić ze swoimi konfliktami.
Pozwól dziecku samodzielnie zdecydować, czy chce coś komuś pożyczyć, czy nie i uszanuj jego decyzję. Pokażesz w ten sposób, że dziecko również ma prawo do mówienia „nie”. Dziecko powinno mieć możliwość odmawiania zarówno w gronie rówieśników, jak i rodzinie. W przeciwnym razie poczuje się zdezorientowane. Pozwalając dziecku podejmować decyzje, nie oznacza, że zawsze i na wszystko masz się zgadzać. Uzasadniaj jednak swoje odmowy. Na przykład powiedz: „nie możesz założyć dzisiaj tej kurtki, gdyż jest za zimno na dworze i w drodze do przedszkola zmarzniesz”.
